محمدیزدانی جندقی

یکی داند مرا رندی به بازاریکی هم عاشقم خواند به ایثارکدامین کس شود همذات پنداربه هم افزایی ام کوشد دگر بارالا ای طوطیِ گویایِ اسرار""مبادا خالیَت شِکَّر ز مِنقارچه دریا ساحلت خوش باد جاویدهمه آب و گلت خوش باد جاویدصفای محفلت خوش باد جاویدنوای و کل کلت خوش باد جاویدسَرَت سبز و دلت خوش باد جاوید" "که خوش نقشی نمودی از خطِ یارنوا نورسته گفتی با حریفانغزل برجسته گفتی با حریفاناگرچه خسته گفتی با حریفانولی پیوسته گفتی با حریفانسخن سربسته گفتی با حریفان" "خدا را زین معما پرده بردارچه آبم بگذرد از سر گل...

علی رغم یک عمر بی دست و پاییچنین باورم هست و دست دعاییمگر مشکلم چاره گردد به جاییبه حق رو بیندازم از همنوایی“سلامی چو بوی خوش آشناییبر آن دیده ی مردم روشنایی ”خدا را نگاه محبت به انسانکه در سینه دارد بسی گنج پنهانچه گنجی گرانمایه قلب درخشانفروزنده , آیات جاوید قرآن“درودی چو نور دل پارسایانبدان شمع خلوتگه پارسایی ”گرفته است هر عاشق رهگذر جایکنار تو ای دلبر معتبر جایبه خاک رهت هم بگیرم اگر جایبسی سر بلندی کنم پس به هر جای“نمی بینم از همدمان هیچ بر جایدلم خون شد از غصه ساقی کجایی ؟”وفا از تو ای مهر...